BBC, 1978: De stroomstoringen in New York in 1977 boden ons een zeldzame kans om te zien wat er kan gebeuren als technologie op grote schaal uitvalt in een moderne stad. James gebruikt dit als uitgangspunt voor een gedachte-experiment. Stel, je woont in een moderne, technologisch geavanceerde stad. Wat zou je doen als de technologie plotseling uitvalt? In hoeverre is de technologie waar je dagelijks op vertrouwt een valkuil geworden? Hoe ver zou je moeten gaan om te overleven?
Ik vind dat een interessante vraag
@TheQuickFox . En ook een leuk filmpje van iemand die de kwetsbaarheid terecht aan de orde stelde, in een tijd dat we ons nog niet zo enorm aan de technologie "ophingen". Toen, had terug roeien gemakkelijker geweest dan nu...
Als de technologie plotseling voor een lange periode zou uitvallen (jaren...) dan schat ik de kansen op overleven niet zo groot in. Een situatie waarin een EMP, of nu van de zon of door een HEMP wapen, al het electronische verkoolt bijvoorbeeld.
Zo dicht als wij op elkaars neus wonen in dit kleine landje, met een dan zeer gebrekkige voedselproductie, wordt de situatie snel een tamelijk hopeloze vrees ik.
In de oorlog draaide alles nog wel aardig door, en werd het velen pas in het najaar en de winter van 1944 fataal. Ik denk dat een "EMP" ons twee weken lang naar 1941 zou catapulteren als het ware, en zes weken daarna naar het najaar van 1944 en de hongerwinter. Voedselnood en ziekten gaan een tol eisen.
Om toch even een knuppel in het hoenderhok te gooien, geef ik wel eerlijk aan om nog het meest beducht te zijn voor toestroom uit de steden. Wij wonen nu ook weer niet echt landelijk, maar nog wel zodanig dat er aardappels in een tuin kunnen. Samen met de buren om mij heen, zouden wij hier nog wel redelijk het hoofd boven water kunnen houden, maar veel meer monden erbij wordt een probleem... Een toestroom vanuit de stad is dan al snel ... een bedreiging.
Het is ook een beetje, waarom het op pad gaan in een crisis, naar een BOL, mij zo risicovol lijkt. Men ziet vreemdelingen al snel als een gevaar, en zeker zal dat het geval zijn zodra de eerste steekpartij een feit is. En vreemdelingen vallen enorm op in een landelijker omgeving. Het risico is dan, dat men vanuit een hinderlaag eerst handelt en daarna pas vraagt...
Vanmiddag gillende sirenes... Een steekpartij met drie gewonden bij een arbeidsmigranten verblijf in Hoek van Holland... Zoiets is echt uitzonderlijk, maar past wel een beetje bij dit onderwerp. Een van de dader scheen nog voortvluchtig te zijn... Straks maar even de FLIR aan en een hinderlaag leggen...
Tja, mensen in de stad blijven daar maar het beste. In zekere zin is de keuze voor de stad ook de keuze om er mindere tijden in door te komen wat mij betreft, tenzij men elders al een BOL heeft geregeld. Wie "landelijker" woont dan "tien hoog achter", die doet er immers al het nodige aan om een ander niet tot last te zijn in crisistijden. En wie dat nalaat, die moet dan ook geen last willen zijn voor een ander...
De medemens wordt al snel het grootste gevaar. Zodra mensen wanhopig worden, en het om het behoud van het eigen leven gaat, gaat het gros over lijken vrees ik. Het boek "One second after" geeft er m.i. een aardige indruk van hoe de zaken uit de hand zouden kunnen gaan lopen in zo'n extreem geval.
Tja, wonen in een stad... Ik zou zo snel mogelijk buiten de stad gaan wonen, en in de tussentijd proberen om met voorraden, uitgekiende waterwinning (regenwateropvang en opslag), solar energie en een balkon tuin of aquaponics o.i.d. het hoofd boven water trachten te houden. Het beste is echter om de ellende niet af te wachten, maar om tijdig "te verspreiden" lijkt mij. Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel... Daar is m.i. nog wel ruimte.
Is er geen totaal wegvallen van de infrastructuur dan denk ik dat het Westland waar ik woon nog best iets van voedselproductie op gang zou kunnen brengen. Van de koude grond, maar evengoed. Een groot deel van de kanalen naar de veilingen en de stad bestaan nog, en op de een of andere manier komt er dan best nog wel een tomaatje en komkommer de stad in. Het wordt dan wel afslanken voor iedereen, maar men zegt dat dat gezond is
