@martin, ik moet toegeven om vanuit parate kennis te hebben geredeneerd, en het whitepaper nog niet te hebben gelezen, behalve jaren geleden deels denk ik.
Ik weet dat het "een systeem is". Het aantal uitgegeven Bitcoins is beperkt, ze zijn als versleutelde codes in een "grootboek" opgenomen en blijven als zodanig wel bruikbaar bestaan zolang die grootboek-data kruis-verifieerbaar op meerdere plekken benaderbaar is en de encryptie sleutel niet gekraakt is.
Het zijn dus "dingetjes" die men in eigendom kan hebben en die verhandelbaar zijn zolang de Ledger verifieerbaar is, geen afwijkingen kent en het internet functioneert (en de ledger-servers). Functioneert dat laatste niet, dan zijn Bitcoins "slapend" en kunnen codes hooguit ondershands van eigenaar wisselen op papier of een digitale drager, in goed vertrouwen en zonder verificatie.
Volgens mij staat of valt crypto bij de waarde die een ander eraan hecht. Wat is de zekerheid, dat de markt vertrouwen houdt in een redelijk waardebehoud ervan? Harde afspraken bestaan er niet over, een echt financieel toezichtsorgaan is er m.i. niet (voordeel maar ook een nadeel) en er is geen gedekte waarde, anders dan "wat een gek ervoor geeft".
De Bitcoin is ooit "als een stuiver" begonnen, en zou het niet ook zo kunnen eindigen? De houdbaarheid van "valuta" is altijd al eindig geweest door de eeuwen heen. Stenen met een gat, schelpen, kralen, VOC-duiten, de gulden, de $...
Zodra er een groot deel van de Ledger-kopieëen in 1 hand zouden komen, kan de verificatie twijfelachtig worden en is misbruik niet ondenkbaar, is bij mij blijven hangen...
En hoe veilig is de Bitcoin-encryptie straks nog, in de eeuw van Quantum Computing?
Misschien dat ik hierboven niet de exacte terminologie gebruikte, maar mij lijken dat toch zaken waaraan het White Paper vast wel woorden wijdt, maar waarvoor het vermoedelijk geen garantie kan geven?
Ik zal het eens doornemen.